آن مرد در برف آمد...

Give me one kiss

 And no more

If so be, this

        Makes you poor

To enrich you

       I’ll restore

For that one two 

     Thousand score

Robert Herrick                           

بوسه ای به من بده

               و نه بیشتر...

    اگر با این یک بوسه

              فقیر خواهی شد

برای دوباره دارا کردنت

                  جبران خواهم کرد

   و به جای آن یک بوسه 

                  تو را هزاران بوسه خواهم داد... 

خیلی ها نمیشناسند تو را

                                  و خودت هم...

             دور و برت شلوغ است...

                                                       مثل عسل که پر از کرم باشد

                                                                                       مثل منفور ترین چیزها

    ای کاش چند نفر بودی

                                    یا بیشتر

                                               تا همه ی کرم ها را سیر کنی

                                                         و شاید گناهانت تقسیم می شد...

                                                                           سید محمد باقر برقعی مدرس

برای آن همه شعر های سوخته

                                         چقدر پول می دهي؟؟

  برای چشمهای خسته ای که سالهاست

                       نگاه کهنه ی دل شکسته را به جاده دوخته

                                                                      چقدر پول می دهي؟؟

صدای بوقهای ممتدی به گووش می رسند ...

                                      چراغها تو را صدا میزنند

                                              برای خوردن کمی بستنی و آلبالو 

                                                                                  چقدر طول می دهی؟؟
                                                       

                                                                             سید محمد باقر برقعی مدرس ـزمستان ۸۶

شاید یکروز یک نفر

                اشتباهی دوستم داشته...

 نمی دانم چرا از آن روز شاعرشدم.

                                                                          سید محمد باقر برقعی مدرس

        به ريتم ريزش برگ و 

                   صدای خش خش مرگ

                                   می خندم و به رقص تند دانه های سرد تگرگ

                    شاخه ی خشک درخت

                           اشاره کرده به پايين به کپه ای از برگ

                                                                      که به کوری چشم حسود

                                                                                          اسفند دود می کنند...

آنطرف تر انگار

                      صدای گريه ی طفلی به گوش می آيد

                                                             و غنچه ای زيبا

                                                                 کنار آجر لق حياط روئيده....

                                                                                   سيد محمد باقر برقعی مدرس - پاييز ۸۶

دوباره همهمه

                  سر و صدای شب در آمده ،

                                                  تمام حرفهای صبح را می توان شنید ،

                                                                 تمام حرفهایی که صبح ها نمی توان شنید ...

نگاه می کنم

                مگر ستاره ها چقدر نور می دهند ؟

                                             تمام شب کار من شده ،

                                         نگاه کردن تمام چیز هایی که میتوان ندید ،

                                                                   تو فکر می کنی تمام چیزها را نمی توان ندید...

                                                                                         تو فکر می کنی ؟!!!

                                                                                            سید محمد باقر برقعی مدرس

گر بر ستم قرون بر آشفت حسین                

                                         بیداری ما خواست  به خون خفت حسین

آنجا که زبان محرم اسرار نبود

                                          با لهجه خون سر مگو گفت حسین

                                                                                                 عاشورایی باشید

خسته شدم از بس دوستم داری ...

                                       لا اقل صفرم هر ماه را مرخصی بگیر !!!

                                                                                می ترسم از پا بیفتی...

    و خسته شدم از بس دوستت دارم

                                 سی و دوم این ماه استعفایم را می دهم ...

برای آن همه شعر های سوخته

                                         چقدر پول می دهي؟؟

  برای چشمهای خسته ای که سالهاست

                       نگاه کهنه ی دل شکسته را به جاده دوخته

                                                                      چقدر پول می دهي؟؟

صدای بوقهای ممتدی به گووش می رسند ...

                                      چراغها تو را صدا میزنند

                                              برای خوردن کمی بستنی و آلبالو 

                                                                                  چقدر طول می دهی؟؟
                                                       

                                                                             سید محمد باقر برقعی مدرس ـزمستان ۸۶